آن‌هايي که مي‌روند، نمي‌روند آن طرف که مشروب بخورند.

آنهايي که مي‌مانند، نمانده‌اند که دينشان را حفظ کنند.

همه‌ي آنهايي که مي‌روند سبز نيستند.

همه ي آن‌هايي که مي‌مانند پرچم به دست ندارند.

آن‌هايي که مي‌روند، يک ماه مانده به رفتنشان غمگين مي‌شوند.

يک هفته مانده مي‌گريند.

و يک روز مانده به اين فکر مي کنند که اي کاش وطن جايي براي ماندن بود.